Feeds:
Posts
Comments

Archive for March, 2012

เผอิญไปพบ youtube ชุดนี้ ของบริษัท Servcorp ซึ่งเป็นบริษัท Head hunter สัญชาติออสเตรเลียที่มาทำงานในประเทศไทย ทั้งชุดมี 4 ตอน

คลิป 1

คลิป 2

ข้อมูลที่น่าสนใจคือ สถิติแรงงานในตลาดของประเทศต่างๆ โดยเปรียบเทียบระหว่าง จำนวนคนที่เข้าสู่ตลาดแรงงาน (entry) กับจำนวนคนที่ออกจากตลาดแรงงาน (exit) เก็บข้อมูลย้อนหลังและ forecast ล่วงหน้าในช่วงประมาณ 100 ปี ได้เป็นกราฟของประเทศต่างๆ ที่แสดงอยู่ในตอนท้ายของคลิปที่ 1 ต่อเนื่องถึงคลิปที่ 2 แนวโน้มโดยทั่วไปจะเห็นว่า สัดส่วนของแรงงานที่เข้าสู่ตลาดจะลดลงเรื่อยๆ จนถึงจุดตัดที่ตลาดแรงงานหดตัวลง ประเทศพัฒนาแล้วหลายประเทศได้ผ่านเหตุการณ์นั้นไปแล้ว เช่น ญี่ปุ่นผ่านจุดตัดนั้นในปี 1994 เยอรมันในปี 2000 และออสเตรเลียในปี 2011

การคาดการณ์ในอนาคต เกาหลีใต้และจีนกำลังจะถึงจุดตัดนั้นในปี 2015 และ 2016 สิงคโปร์ปี 2017 อินโดนีเชีย 2035 และอินเดียในปี 2050 ส่วนของประเทศไทยเราจะไปถึงจุดตัดนั้นประมาณปี 2025

ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น? ส่วนหนึ่งเนื่องจากจำนวนประชากรที่ลดลง คนแต่งงานกันช้า แต่มีลูกน้อยลง เห็นได้จากรายงานวิเคราะห์หลายฉบับที่บ่งชี้ว่าประเทศไทยเราเองก็กำลังจะเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ (มีคนแก่มากกว่าเด็ก) นอกจากนี้ แรงงานส่วนหนึ่งยังเลือกที่จะทำงานของตัวเอง เป็นฟรีแลนซ์บ้าง ขายของทางอินเตอร์เน็ตบ้าง หรือเลือกที่จะทำงานอิสระอื่นๆ โดยไม่เข้าสู่ตลาดแรงงาน

ช่วงที่ผ่านมาได้คุยกับคนมากมาย ทั้งเพื่อน รุ่นพี่รุ่นน้อง นายเก่า ทีมงานเก่า หรือแม้แต่ลูกค้า ล้วนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าหาคนยาก โดยเฉพาะในตำแหน่งช่างฝีมือที่ใช้ทักษะเฉพาะทาง เช่นช่างไฟฟ้า ช่างเชื่อม ช่างก่อสร้าง (ที่มีทักษะสูง) หรือในสายสำนักงานก็เช่นการขาดแคลนบุคลากรที่มีทักษะภาษาอังกฤษเพียงพอสำหรับการทำงาน ทำให้เกิดการแย่งชิงบุคลากร บริษัทต่างๆ ล้วนต้องเสนอ package การจ้างงานรวมถึงสวัสดิการหลากรูปแบบที่คิดว่าน่าจะดึงดูดให้คนอยากมาทำงานกับบริษัทตนมากกว่าแห่งอื่น

นอกเหนือจากการแก้ปัญหาการแย่งชิงบุคลากรโดยการให้เงื่อนไขการจ้างที่ดีกว่าแล้ว บริษัทเองก็ต้องมองหาทางเลือกอื่นที่จะช่วยบรรเทาปัญหาการขาดแคลนแรงงานของตนด้วย นี่อาจเป็นคำอธิบายหนึ่งถึงค่าแรงงานราคาแพงและการพยายามขวนขวายนำเอาเทคโนโลยีหลายอย่างเข้ามาทดแทนการทำงานของมนุษย์ในประเทศอย่างเช่นญี่ปุ่นที่เกิดขึ้นในช่วงทศวรรษก่อน นอกเหนือไปจากคำอธิบายสวยหรูว่าเป็นการยกระดับคุณภาพชีวิต

การนำเทคโนโลยีเข้ามาช่วยทำงาน รวมถึงการสร้างกระบวนการทำงานที่กระชับรัดกุม จะทวีความสำคัญยิ่งขึ้นเรื่อยๆ เพื่อให้สามารถใช้บุคลากรที่มีอย่างจำกัด แต่สามารถสร้างผลงานได้เท่าเดิมหรือดียิ่งกว่าเดิมในสนามแข่งขันทางธุรกิจที่นับวันจะดุเดือดยิ่งขึ้น

ด้านแรงงานเองก็อย่านิ่งนอนใจ เพราะแม้ตลาดจะขาดแคลนแรงงานอย่างไร แต่ถ้าตัวเราเองไม่มีทักษะพอจะทำงานเหล่านั้นได้ ก็หาได้มีความได้เปรียบอย่างใดไม่ ผลการทดสอบความรู้พื้นฐานในวิชาต่างๆ ของเยาวชนไทยเทียบกับประเทศอื่นๆ นับว่าเรายังล้าหลังอยู่อย่างมาก (ดูข้อมูลสรุปจาก OECD) การเปิดเสรีอาเซียนในอีก 4 ปีข้างหน้าอาจทำให้ตลาดแรงงานคึกคักขึ้น แต่ก็อาจสร้างความยากลำบากให้แก่ผู้ประกอบการและแรงงานที่ไม่ตระเตรียมตัวให้ดีได้เหมือนกัน

Advertisements

Read Full Post »