เพื่อนรัก…
เธออยากจะพักหรือเปล่า
ที่นี่มีร่มเงา
แนบเนาว์ไออุ่นกรุ่นกาย
ที่นี่มีสายลม
พราวพรมความเหนื่อยจางหาย
มีเสียงนกร้องผ่อนคลาย
คล้ายคล้ายอยู่ในปรายฟ้า
ที่นี่เธอมีฉัน
มีความรักมั่น…มีความห่วงหา
มีคำปลอบโยน…มีคำสัญญา
และสายตาบอกว่า ฉันเข้าใจ
เพื่อนรัก…
พักแล้วนะ…ดีขึ้นบ้างไหม
เมื่อพร้อมแล้ว…จะก้าวเดินต่อไป
โปรดจำไว้…ฉันยังอยู่เคียงคู่เธอ
ธิดา ธัญญประเสริฐกุล, 2534
Advertisement
